Başarı Hikayeleri

Sizler, Benim Hayatımda İyi ki

Sizler, Benim Hayatımda İyi ki

Daha önce o kadar çok yıprandım, üzüldüm, hayal kırıklığı yaşadım ki bu anın gerçekleşeceğine hiç inanmadım. Artık umudumu yitirmiştim. Benim bu umutsuz anımda bana umut olduğu için doktoruma teşekkür etmek ve sizlerin de pes etmemesi için örnek olmak istedim ve bu yüzden hikayemiz yazmaya karar verdim.

Eşimle tam 7 defa tüp bebek denedik, bu süreçte oda bende çok yorulduk. Her seferinde bu son diyerek gittiğimiz merkezden karnımız boş çıkınca artık umut etmemeye başladık. Ben her denemede bir sürü hormon ilaçları adlım, iğneler oldum. Çektiğim acı cabası, döktüğümüz paralar ekonomik olarak bizi de zor duruma sokuyordu.  Her defasında o kadar ilaçlara rağmen 2 yumurtam toplanıyor, 5 güne gitmediği için 3. Günde transfer yapılıyordu ve sonuç negatif oluyordu.  Bütün doktorlar aynı şeyi söylüyordu,” yumurta rezervin az ve kalitesiz”. Bu yüzden de tedaviler sonuç vermiyor. Son denememde embriyolar gelişmediği için transferim de iptal edilince bir daha denememeye karar verdim. 37 yaşında erken menopoz da geçirince tamam ben artık anne falan olamam dedim. Dedim ama içim içimi yiyor, çocuk özlemim gittikçe artıyordu. Son zamanlarda bir yerlerden yumurta donasyonu diye bir şey duymuştum ve bu tedavi yöntemini araştırmaya başladım. Sürekli internette geziyor ve bu konuda her bulduğum yazıyı okuyordum. En sonunda bende denemeye karar verdim. Ama ya çocuğum başkasına benzerse diye endişeleniyordum. Bu işlemi yaptırdığımı kimseye söylemek istemiyordum, özellikle de eşimin ailesine.  Konuyu bir gün ablama açtım. Benim çocuklara olan düşkünlüğümü ve ne kadar çok çocuk istediğimi biliyordu. Ben sana yumurtalarımı veririm, çocuğunda sana benzer dedi. Ben bu haberi duyunca hemen başladım merkezleri aramaya. Kıbrıs’taki hastaneleri bilmediğim için çok hepsini tek tek aradım, araştırdım. En sonunda Kıbrıs Tüp Bebek Merkezi’nde yaptırmaya karar verdim.  Sonuçta büyük bir merkezdi ve her yerde şubeleri vardı, onlara bu konuda güvenebilirdim. Aradık ablam için tedavi sürecini konuştuk ve yumurta toplama gününü beklemeye başladık. İşlemden bir gün önce hep birlikte Kıbrıs’a gittik. Yumurtalar toplandı, eşimden sperm aldılar. Ablam dinlensin diye bir gece daha kalıp döndük. 3 gün sonra hemşire hanım arayıp embriyoların iyi durumda olduğunu ve 5. Güne gideceğini haber verdi. Bekledik, zaten beklemeye de alışkındık. Transfer için eşimle birlikte gittik. Her şey yolunda gidiyordu. Eve dönünce eşim hiçbir iş yaptırmadı, 12 günü yatakta geçirdim. Gittik kan verdik sonucu almak için eşim tek gitti. Benim zaten olacağına dair bir inancım da yoktu. Eşim elinde pastayla eve döndü, kutlama yapıyoruz hamilesin dedi. Ben işte o andan beri kendime gelemedim. Sanırım bebeğimi kucağıma alıncaya kadar da kendime gelemeyeceğim.

Öncelikle onca başarısız denemeden sonra yüzümü güldüren, bana en çok destek olan kişi canım ablam teşekkür ederim. Tedavimde emeği geçen biricik doktoruma ve ekibine çok teşekkür ederim. Ve tabi ki teşekkürlerin en büyüğü, her anımda yanımda olan bana hep arka çıkan biricik kocama gelsin. İyi ki varsınız.

G.H.

Bize Ulaşın

Doktorlarımızla ücretsiz ön görüşme yapmak için, telefon numaranızı bırakın sizi arayalım.